Yazı

 

TATLI SÖZ-GÖZ

Kalın perdeler çekilmiş pencerelere,
lambalar loş,sobalar boş,
içine buz gibi yüreklerini atıyorlar,
duman duman umutsuzluk yakıyor boğazlarını...
evler derme çatma,
birisi kayıkçı Enver’in
tencere kaynıyor 
pişen ne, haberi yok kimsenin.

vicdan takma kirpiklerini takmış,
kötülükler en güzel elbiselerini giymiş,
sarhoş sevgilerle büyüyen ayık bebekler....
leğenlerle günahlarını sokağa döken 
saygın zenginler, düşünme özürlü fakirler...
ellerimiz soğuk,titrek,
hayatı acı tadan..

uzak gezegenlerde 
başka yaşamlar da varmış
onların sevgileri sarhoş bile değil,
sevginin se’sinin bilinmediği ...
sevgi orada tuzla buz olmuş,
sırçaları ona buna batmış... 
sevgi bir mektup,yerlerde;
okunmadan atılmış,
belki de ayıp, günah diye...

başka bir gezegende
yaralı bereli,eksik hayatlar...
kırık testiden içilen su , 
tahtayı yiyen kurt gibi..
köpüklü,bulanık nehirde ölü balıklar
zehri akıtansa temiz, hoş kokulu adamlar
elleri kanlı,elleri söğuk,elleri hain...

hayata bakıyorum yüksek bir pencereden
ne göreceğimi bilerek...
mavi deniz değil,ya da beyaz bulutlar..
birbirine girmiş sisli renkler
birbirinin aynı insanlar...
çatılar kırık dökük,
kalemsiz çocuklar babam gibi,
iki çift güzel sözü esirgeyen analar,
doğurup hayatın dikenli tellerine asanlar..

kimse ilgilenmiyor sen kimsin?
Nereden gelip nereye gidersin?
kimse bakmıyor,kimse görmüyor.
bir telaş bir telaş...
kravatları renkli,hatta civcivli
kendi renksizliklerini örtercesine
kızların da ojeleri gökkuşağına inat...
Dünyanın renklerini çalıyoruz 
gözyaşlarına bakmadan
durmak yok siyah beyaz yapmadan
Biz renklenirken, o külleniyor....

milyonlarca birleşmeyen el,
yeşile bakmayan duyarsız göz...
Denesek yeterdi belki herşeye
iki-üç çift tatlı söz....
CANAN İŞDAŞ
 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !